دلم تنگه-بیاین کمی با هم درد دل کنیم.

در این دنیائی که ما زندگی می کنیم تصورات نادرست خیلی زیاده.

همیشه آدمای "خوب"اونقدی خوب نیستن که ما فکر می کنیم وآدمای "بد"هم اونقدی بد نیستن که تصور میشه.

اما اینو می دونم که اثرات خوبی و بدی همیشه تو زندگیمون باقی میمونن.حتی اگه در این مورد گذشت هم وجود داشته باشه ممکنه که هیچ وقت دیگه تو زندگیمون بیان نشن اما تو ذهنمون وجود دارن ویه وقتائی ذهن ماهارو به خودشون مشغول می کنن.

میگن"گذشته ها گذشته به فکر حال باید بود". این جمله فقط تا حدی می تونه درست باشه .چونکه گذشته ها از لحاظ زمانی هست که گذشته.ولی تو ذهن ما گذشته ها همیشه زنده هستن و جزو خاطرات تلخ و شیرین زندگی ما هستند.در واقع انسان همراه گذشته هاش زندگی می کنه.

به این فکر کنید که "آدمی در اثر یه اتفاق ذهنش آسیب دیده و دیگه هیچی رو به خاطر نمی یاره".خب واقعا"این زندگی چطوری می تونه باشه؟مسلما"خوشایند نیست.یک زندگی پر از ابهامی خواهد شد.

گذشته ها هر چقدر هم تلخ باشن بالاخره گذشته ما بودند و هستند وما هیچ وقت نمی تونیم ازشون فرار کنیم.

فقط با کمی عاقلانه فکر کردن ومنطقی بودن هست که میشه زندگی رو در مسیر صحیحی پیش برد وادامه داد.باید به آینده امیدوارتر نگاه کرد و برای انجام این کار ار هیچ تلاشی دریغ نکرد .

آدم زنده به زندگی نیاز داره حتی اگه پیر باشه.باید تو زندگی تکاپو داشت .باید همیشه به امید یه هوای تازه تر زندگی کرد چون خدا خیلی بزرگه.بزرگتر از اونچه ما فکرش رو می کنیم.تنها اونه که می تونه کمکمون کنه و تنها اونه که می تونه برامون دل بسو زونه و تنها اونه که می تونه غیر ممکن ها روبرامون ممکن کنه .

ما نمی دونیم که یه لحظه دیگه برامون چه اتفاقی خواهد افتاد.آیا این دم من دوباره باز دمی خواهد داشت؟

آدمیزاد در عین توانائیهای زیادی که خداوند به اون داده خیلی ناتوانه حتی نفس کشیدن 2 دقیقه دیگش هم دست خودش نیست.پس نباید به خودمون مغرور بشیم بگیم ما پولداریم ما خوشگلیم ما دکتریم ما فلانیم.

همه اینا تو 2 ثانیه می تونه فوت شه بره هوا.

اما خوبی وبدی همیشه موندگاره.پس تا می تونیم خوبی کنیم واسه خودمون عاقبت به خیری فراهم کنیم .

وتواین راه فقط خداوند بزرگ وزیبا هست که می تونه کمکمون کنه .باید دعا کنیم باید از خودش بخوایم .

از خود خود خدا

خدای زیبا

خدای خالق پروانه ها

خدای خالق گل ها

خدای خالق انسانها

خدای خالق اشک و خنده                      اشک شوق             خنده نوزاد زیبا

ما آدما خیلی ناشکریم .کاش می شد که اینطوری نباشیم .کاش واقعا" می تونستیم آدم باشیم .همون آدمی که خدامون بهش افتخار می کنه همون آدمه می شدیم.

خدا همه بنده هاشو دوس داره.وقتی یه بندش گریه می کنه اونم غمگین می شه .وقتی یه بندش میره سراغش دعا میکنه مثل اینه که یه مهمون عزیز واسش اومده .هر کدوم از ما واسه خدامون عزیز ترینیم .

اونقدر به ما عشق می ورزه که انگاری فقط همین یه بندرو داره.

کاش ما هم یه ذره از مهربونیای خدامون رو یاد می گرفتیمو با همدیگه مهربون تر می شدیم.

تا حالا به این فکر کردید که الان و این ساعت لحظه آخر عمرتونه؟آره؟؟؟؟

اون موقع همه چی فرق داره .

همه چی معنا پیدا می کنه.حتی همون مورچه ای رو که رو فرش خونتون تا دیروز راه می رفتو شما ها روش لگد می کردین و رد می شدین.

دیگه دوس دارین فقط عزیزاتون حرف بزنن و شما فقط نگاهشون کنید.

دوس ندارین بخوابید/ترجیع میدین جای خوابیدن بیدار بمونیدو طلوع و غروب خورشید رو تماشا کنید.

دلتون می خواد صدای جیک جیک گنجشکها رو موقع اذان صبح بشنویدکه دارن روزیشون رو از خدای مهربون طلب می کنند.نمی دونم شاید اونا از ما شاکر ترند .آره گنجشکهارو می گم.

در حالیکه تا دیروز دوس نداشتیم هیچ صدائی مانع خواب شیرینمون بشه.اما حالا ...

اون موقع هستش که دلتون میخواد و میگین "کاش فرصتی واسه خوبی کردن داشتم."اما واقعا"فرصتی هست؟...

من بازم فردا طلوع صبح رو می تونم ببینم؟...

بازم می تونم به آسمون نگاه کنم؟...

می تونم؟

دوست خوبم نگو من چی دارم؟!تو چشم داری/چشمی که می تونه تو رو از تاریکی به روشنائی هدایت کنه.

تو گوش داری/گوشی که می تونه طنین صدای الهی رو بشنوه.

تو لب داری/لبی زیبا که می تونه بوسه بر دستای نوازشگر مادرش بزنه.

تو می تونی حرف بزنی/راه بری/دست و پات رو حرکت بدی/میتونی خیلی کارا بکنی.

منو شما خیلی چیزا داریم اما قدرش رو فقط زمانی می دونیم که اونو از دست داده باشیم.

بیایم تا دیر نشده دعا کنیم که مهربون وشاکر باشیم شاید دیگه فرصتی نباشه...

اون چیزی رو که بهترین هست همون رو واستون آرزو می کنم.شما هم برام دعا کنین.

"یا حق"

نوشته شده توسط غزل در یکشنبه 9 اردیبهشت1386 |